Αρχείο για Δεκέμβριος 2013

10
Δεκ.
13

ex-it

DSC_1358

Στην αρχή δεν έδωσες την παραμικρή σημασία. Α, ένα μικρό σκάσιμο δεξιά εκεί πάνω δίπλα στη ντουλάπα. Η αρχική έκπληξη έδωσε αυτομάτως τη θέση της σε μια παγερή αδιαφορία. Δε φαίνεται καν, σιγά, φρεσκοβαμμένο ταβάνι.

Ούτε και μετά. Μπα, υγρασία από το μπαλκόνι στο σοβατεπί της κρεβατοκάμαρας. Μια ελαφρά ανησυχία εξατμίστηκε αμέσως, χωρίς δεύτερη σκέψη. Έβρεξε λίγο παραπάνω, θα στεγνώσει, πλακάκι πρώτης διαλογής.

Ούτε καν τώρα τελευταία. Ωχ, μούχλα σε ολόκληρη την πλάτη του παλιού κομοδίνου δίπλα στο κρεβάτι. Μια υποψία θλίψης δεν άργησε να ανακληθεί στην τάξη της λογικής. Αποκλείεται, το εξωτερικό ντουβάρι έχει μόνωση, ριζική ανακαίνιση. Γύρισες το κομοδίνο στη θέση του.

Μόνο εκείνο το πρωί που ξύπνησες από εφιάλτη μέσα στο μεθύσι σου, άρχισες να καταλαβαίνεις. Ξεγεννούσες λέει έναν γορίλα. Είχατε ξαπλώσει ανάσκελα, με μπλεγμένα πόδια και πιασμένα χέρια. Τραβούσατε ο ένας τον άλλον με παλινδρομικές κινήσεις, σαν να κάνατε έρωτα.

Μέχρι να σηκωθείς για νερό και κατούρημα, όλα πλέον ήταν καθαρά: το ντουβάρι κατάμαυρο, έσταζε από παντού γλίτσα, το νερό της βροχής είχε μουλιάσει το χαλί και τις παντόφλες, έμπαινε ορμητικό από μια μεγάλη τρύπα χαμηλά στη μπαλκονόπορτα, το ταβάνι είχε ξεφλουδίσει ολόκληρο, μεγάλα κομμάτια σοβά έπεφταν με κρότο μέσα στη λίμνη που ανέβαινε.

Σκέφτηκες προς στιγμή να ζητήσεις βοήθεια, να χτυπήσεις στους γείτονες, να πάρεις τους δικούς σου ανθρώπους. 

Αρκετή ώρα έμεινες ακίνητος· και σώπαινες.

Έκλεισες αυτιά και μάτια· και περίμενες.

Τελικά σηκώθηκες· και βγήκες.

Από το δικό σου, αγαπημένο, ολοκαίνουριο σπίτι.

Advertisements