05
Μαρ.
09

«Ποιος θα πει;» ή το κυνήγι της υπέρτατης εμπειρίας: να αισθάνεσαι ζωντανός (με αφορμή τον Φάουστ του Εθνικού)

embryon

 

Ποιος θα πει τη μοναξιά των εραστών καθώς εγκλωβίζονται στην αδυναμία επικοινωνίας των αδιαφανών σωμάτων τους μετά την περίπτυξη που τους κατευνάζει και τους δίνει την εφήμερη βεβαιότητα ότι είναι σε τέλεια αρμονία με τον εαυτό τους και με τον κόσμο.

          Ποιος θα πει τη μοναξιά μιας μητέρας μπροστά στον ύπνο του παιδιού της, που το νεαρό πεπρωμένο του προμηνύει το άγνωστο, μπροστά στο σώμα, το βλέμμα, το ομιλείν, τα παιχνίδια, το μυστήριο ενός σκέπτεσθαι που ενσαρκώνεται και μένει γι’αυτήν αδιαπέραστο˙ τη μοναξιά του πατέρα μπροστά στην τυφλή εμπιστοσύνη του παιδιού στη γυναίκα˙ των γονιών απέναντι στο παιδί τους, αλλοτινή υπόσχεση που αναιρείται καθημερινά από πραγματικότητες απροσδόκητες και από την απάντηση που είναι πάντοτε άλλη από αυτήν που χρειάζονται για να ησυχάσουν οι ίδιοι, κάθε φορά που ρωτούν το παιδί τους κι εκείνο, αμέριμνο, είτε εμπιστεύεται το μέλλον είτε δεν νοιάζεται καθόλου, αγνοεί τι νιώθουν οι γονείς του γερνώντας˙ τη μοναξιά των ημερών που κυλούν χωρίς νέα από εκείνους που έχουν φύγει από το σπίτι.

          Ποιος θα πει, στις πιο χαρούμενες γιορτές, τη μοναξιά εκείνων που αγαπούν και δεν αγαπιούνται, εκείνης που την επιθυμεί κάποιος και η ίδια δεν τον επιθυμεί.

          Ποιος θα πει τη μοναξιά αυτών που βρίσκονται μαζί στη δουλειά κάθε μέρα, στις πόλεις όπου, άγνωστοι στους διπλανούς τους, κρατούν ανείπωτο τον κρυφό πόνο που νιώθουν στο σπίτι τους, τη μοναξιά του πλούσιου, εκείνου που έχει και συνεχώς τον φθονούν, τη μοναξιά του πένητα που ντρέπεται επειδή επιθυμεί και δεν έχει τίποτε να προσφέρει, τη μοναξιά του παιδιού που το περνούν για παιχνίδι, εκείνου που οι γονείς του δεν επιθυμούν, δεν αγαπούν ή μισούν ο ένας τον άλλο, τη μοναξιά του ανάπηρου, τη μοναξιά του αρρώστου στην άνιση μάχη με το σώμα του που τον προδίδει, τη μοναξιά των ηλικιωμένων που κανείς πια δεν τους έχει ανάγκη, τη μοναξιά όταν ο άθρωπος χάνει την πίστη στον εαυτό του και σε όλους τους ανθρώπους, που αφαιρεί ώς και την ελπίδα, ώς και καθαυτό το αίσθημα της μοναξιάς – το διαψεύδει.

Φρανσουάζ Ντολτό,  Για τη μοναξιά

Μετάφραση: Ελισάβετ Κούκη, εκδόσεις Σμίλη

 faoust

Advertisements

0 Responses to “«Ποιος θα πει;» ή το κυνήγι της υπέρτατης εμπειρίας: να αισθάνεσαι ζωντανός (με αφορμή τον Φάουστ του Εθνικού)”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: